Δαδιά

Σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι ένωσαν δυο χωριά το πάνω Παλιοχώρι και το κάτω Παλιοχώρι κι έφτιαξαν ένα νέο που ονομάστηκε Δαδιά. Μαρτυρίες αναφέρουν πως κατά την πτώση του Βυζαντίου, η περιοχή της Δαδιάς κατοικούνταν. Κατά την τουρκοκρατία είχε την ονομασία Τσιάμ – Κεμπίρ που σήμαινε « χωριό του μεγάλου πεύκου» ή  «Τσιαμκιοί», δηλ.  πευκοχώρι.  Το όνομα Δαδιά το πήρε πολύ αργότερα από το δαδί, το γεμάτο ρετσίνι ξύλο του πεύκου, που στα παλιότερα χρόνια χρησίμευε ως προσάναμα και ως φωτιστικό μέσο.
Λέγεται ότι oι πρώτοι κάτοικοι της Δαδιάς ήρθαν εδώ για να βρουν καταφύγιο, όταν μια φοβερή επιδημία χτύπησε την πατρίδα τους, τη μεγάλη πόλη που βρίσκονταν στην όχθη του Έβρου. Ίχνη της πόλης αυτής διακρίνονται εύκολα κοντά στο ύψωμα που είναι δίπλα στον ποταμό Έβρο εκεί που τον συναντά ο παραπόταμος Μαγγάζι. Οι κάτοικοι εγκατέλειψαν αυτή τη μεγάλη πόλη και οι μεν άρχοντες και μορφωμένοι έκτισαν την Κορνοφωλιά, οι οικοδόμοι τη Λευκίμη και οι εργάτες και υλοτόμοι τη Δαδιά.